Κρύψτε την ασχήμια

Ήρθα στον κόσμο στην μεταπολεμική Ελλάδα χωρίς κανένα εμφανές σωματικό ή ψυχικό ελάττωμα. Αν ζούσα στην αρχαία Σπάρτη δεν θα με πέταγαν στον Καιάδα. Παρ΄όλα αυτά είχα μία περίεργη για την εποχή μου ασθένεια: Με έπιανε μια απέραντη στεναχώρια με ψυχοσωματικές προεκτάσεις όταν έβλεπα την ασχήμια γύρω μου. Ήταν σαν να είχα γεννηθεί με ενσωματωμένα γυαλιά ανίχνευσης και εντοπισμού της ασχήμιας. Τα γυαλιά αυτά εντόπιζαν συνεχώς την ασχήμια, μου προκαλούσαν στεναχώρια ,και δεν με άφηναν να ηρεμήσω και χαρώ τις απλές χαρές της ζωής.  Δεν ξέρω από πού κληρονόμησα την ασθένεια αυτή, γεγονός πάντως είναι ότι δεν άντεχα να βλέπω την δομημένη ασχήμια γύρω μου, είχα υπαρξιακή ανάγκη από εικόνες ομορφιάς και αρμονίας και πάθαινα κατάθλιψη όταν έβλεπα έργα τέχνης που η φύση και ο άνθρωπος είχαν δημιουργήσει να καταστρέφονται.

Τον ήσυχο Σεπτέμβρη συναντήθηκα σε ένα νησί του Αιγαίου με μια ομάδα Ελβετών αρχιτεκτόνων που είχε έρθει για διακοπές σε ένα νησί του Αιγαίου. Γνωριστήκαμε και κάθε βράδυ τρώγαμε παρέα σε ένα ταβερνάκι. Είχαν μάθει ότι είμαι μηχανικός και οι διερευνητικές επικριτικές ερωτήσεις πέφτανε βροχή. Πως μπορεί να χτίζετε έτσι άναρχα; πως μπορείτε να καταστρέφεται τα παλιά κτίρια; πως μπορείτε να κάνετε τις παραλίες εστιατόρια; πως μπορεί να κάνετε τα ρέματα δρόμους; πως μπορείτε να ξηλώνεται τα καλντερίμια; πως μπορείτε να μην έχετε κτηματολόγιο; Με είχαν βάλει, χωρίς να το καταλάβω, στο εθνικό ειδώλιο του κατηγορουμένου. Τα ειρωνικά σχόλια πέφτανε βροχή. Δεν υπάρχουν μηχανικοί, δεν υπάρχει προστασία του τοπίου, δεν υπάρχουν χώροι για τα σκουπίδια, δεν υπάρχει υπουργείο περιβάλλοντος στην χώρα σας; Ποιοι δίνουν τα λεφτά για αυτή την εκτός σχεδίου αναρχία, ποιοι χρηματοδοτούν τις υποδομές για αυτή την άναρχη και καταστροφική για το περιβάλλον ανάπτυξη στην Ελλάδα ; Μήπως αυτά τα λεφτά είναι ευρωπαϊκά; Σε κάθε ερώτηση αισθανόμουν σαν να είμαι εγώ προσωπικά υπεύθυνος, σαν να έπρεπε μόνο εγώ να απολογηθώ για την οικιστική ασχήμια και ανοργανωσιά της Ελλάδας όλης.

Άρχισα να αναρωτιέμαι αν μπορούσα να σταματήσω την καταστροφή και δεν το έκανα; Ένα ποτάμι από τύψεις συνείδησης με πλημμύρισε. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι συμβιβάστηκα με την φαυλοκρατία της εποχής μου για να επιβιώσω επαγγελματικά; Μήπως δεν είμαι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου παραγωγής ασχήμιας; Μήπως δεν έβλεπα έργα τέχνης της φύσης και του πολιτισμού να καταστρέφονται καθημερινά και δεν ήθελα να μιλήσω, για να μην χαλάσω την ησυχία μου, γιατί δεν ήθελα να συγκρουστώ.

Πόσες αλήθεια εικόνες καταστροφής της ομορφιάς δεν είχα εντοπίσει στον ελληνικό χώρο και τις είχα αποκρύψει από την συνείδηση μου, χωρίς να φωνάξω , χωρίς να επαναστατήσω; Είδα υπέροχα παραδοσιακά κτίρια να ισοπεδώνονται χωρίς έλεος, εκκλησάκια και ιστορικά μνημεία να θάβονται από παρακείμενες οικοδομές. Είδα πόλεις να αναπτύσσονται άναρχα, χωρίς πράσινο, χωρίς κοινωνική υποδομή, χωρίς ποιότητα ζωής. Είδα πανέμορφες παραλίες και υπέροχα ρέματα με λυγαριές και πικροδάφνες να γίνονται τσιμεντένιοι δρόμοι. Είδα ανεμόμυλους του Αιγαίου να εμβολίζονται από νέες οικοδομές, παραδοσιακά πλακόστρωτα μονοπάτια να ξηλώνονται και να βαφτίζονται δρόμοι, είδαν ιστορικά μοναστήρια, υπέροχους κάμπους, ολόκληρους παραδοσιακούς οικισμούς να καταστρέφονται ολοσχερώς από την ανάπτυξη της προχειρότητας. Είδα επιδοτούμενες ανεμογεννήτριες να φυτρώνουν σαν τέρατα στις όμορφες κορυφογραμμές των νησιών του Αιγαίου σαν να μην υπήρχαν κατάλληλες θέσεις να χωροθετηθούν αιολικά πάρκα κοντά στα διψασμένα για καθαρή ενέργεια αστικά κέντρα. Είδα κάποιους με πράσινες φορεσιές, για να καρπωθούν μια χούφτα αγροτικούς ψήφους, να φυτεύουν επιδοτούμενα φωτοβολταϊκά ανάμεσα σε ντομάτες και φασόλια, καταστρέφοντας κάθε αισθητική και λειτουργική συνοχή της αγροτικής γης .

Είδα την πολιτική ασχήμια και ανοργανωσιά να παίρνει σχήμα , όγκο και μορφή από μπετό και να απλώνεται στα βουνά και τις πόλεις. Είδα εκλεγμένους να ρουσφετολογούν, να πριμοδοτούν την οικιστική αναρχία, να νομιμοποιούν την αυθαιρεσία, να καταστρέφουν το ελληνικό τοπίο και περιβάλλον και να απέρχονται μετά συνταξιοδοτικών επαίνων. Είδα την αποκέντρωση της διαφθοράς σε όλο το τοπικό της μεγαλείο. Είδα δημάρχους , για μια χούφτα δολάρια να αλλάζουν χορευτικές συνήθειες και από αυτόνομες ζεμπεκιές να το γυρίζουν στους χορούς της κοιλιάς. Είδα άλλους, δημάρχους τίμιους, τεχνοκράτες, οραματιστές,, είδα τον Αντώνη Τρίτση, να απομακρύνονται από την εξουσία σαν ξένα σώματα γιατί δεν προσαρμόστηκαν στην φαυλοκρατία της εποχής τους. Είδα κάθε νομοθεσία και κάθε μηχανισμό προστασίας του περιβάλλοντος σταδιακά να καταργείται με μεταρρυθμιστική υποκρισία. Είδα την ελληνική γη να πουλιέται απροστάτευτη, χωρίς κτηματολόγιο, χωρίς χρήσης γης, χωρίς τον παραμικρό χωροταξικό, οικολογικό ή κοινωνικό έλεγχο και προγραμματισμό. Είδα βοσκούς νοικοκύρηδες, κτηματίες βασιλιάδες να πουλάνε το βιος τους και καταλήγουν υπηρέτες στα πρώην βασίλεια τους . Είδα πολιτικούς στις ανώτατες βαθμίδες της εξουσίας να καμαρώνουν που καταφέρνουν να πουλάνε την περιουσία των παιδιών τους για να ξεχρεώσουν τα ομόλογα της χρεωκοπίας τους .

Είδα έναν εμίρη να κάνει έρωτα στην ωραία Αφροδίτη σε μια παραλία του Αιγαίου και μια ομάδα υπουργών να παρακολουθούν το one step- all inclusive θέαμα κρατώντας μια τεράστια κουνουπιέρα νομοθετικής προστασίας, μην τύχει και καμία μύγα περάσει και ενοχλήσει τον θεόσταλτο από τον Μωάμεθ επενδυτή. Είδα τον κυνισμό να καλπάζει χωρίς χαλινάρια και τα στρατεύματα της κερδοσκοπίας, μικρομεσαίοι ιδιωτικοποιημένοι Έλληνες, νεοφώτιστοι στο κέρδος Ρώσοι κλεπτο ολιγάρχες, ρασοφόροι ηγούμενοι επιχειρηματίες, άραβες έμποροι μαύρου χρυσού, παγκοσμιοποιημένοι εκπρόσωποι κερδοσκοπικών κεφαλαίων και πολλοί άλλοι να καταλαμβάνουν χωρίς μάχη, το ένα μετά το άλλο τα οχυρά της ομορφιάς του Ελληνικού χώρου και να απαιτούν να εκδίδουν και εκμεταλλεύονται χωρίς καμία προφύλαξη την ωραία Αφροδίτη.

Όλα τα είχα δει και όλα τα ήξερα, είχα χιλιάδες φωτογραφίες από καταστροφές μνημείων ομορφιάς της πατρίδας μου, άπειρα ντοκουμέντα ενοχής για όλους εκείνους στην εξουσία που προκάλεσαν τις καταστροφές. . Σε οποιαδήποτε τε ιστορική δίκη για εγκλήματα κατά του ελληνικού περιβάλλοντος θα ήμουνα ο ιδανικός μάρτυρας κατηγορίας. Παρόλα αυτά δεν μιλούσα δυνατά. Εξαγόραζα με την σιωπή την ησυχία μου. Είχα γίνει με την ανοχή μου συνένοχος, προδότης της ομορφιάς της πατρίδας μου.

Ποιος όμως μπορεί να αντισταθεί σε αυτή την δύναμη πυρός της κερδοσκοπίας; Ποιος “Νορβηγός” Έλληνας θα τολμήσει να εναντιωθεί σε αυτά τα στρατεύματα και να μιλήσει για προστασία του περιβάλλοντος , για δημοκρατία, για ομορφιά ,για φέρουσα ικανότητα ανάπτυξης του χώρου, για ουσιαστικές χωροταξικές μελέτες και να μην τον δυσφημίσουν αμέσως για αιθεροβάμονα που εμποδίζει την “ανάπτυξη” του τόπου; Ποιες οικολογικές οργανώσεις, ποιοι ανεξάρτητοι διανοούμενοι , ποιοι Δον Κιχώτηδες θα σώσουν τους ανεμόμυλους, τις παραλίες , και την ομορφιά της πατρίδας μας; Ποιος αστερίξ δήμαρχος , ποιος “δρυίδης” και με πιο μαγικό βότανο θα τολμήσει να αντιμετωπίσει αυτές τις νέες ψηφιοποιημένες ρωμαϊκές λεγεώνες για να σώσει το δάσος του Γαλατικού χωριού του; Ποιος αντάρτης, με τι όπλα και ποιους συμμάχους μπορεί να σταθεί εμπόδιο σε αυτή την fast truck, με επικίνδυνες νομικές αλχημείες, κατάληψη του ελληνικού χώρου; Ποιοι Σύμβουλοι Επικρατείας θα τολμήσουν να ακυρώσουν την νομοθετική τακτοποίηση της νομής και κλοπής της ελληνικής γης; Ποιος Ρομπέν των Δασών θα σταματήσει τους πραιτωριανούς από το να φορολογούν τα σπίτια και τα αθώα αγροτεμάχια των απλών Ελλήνων για να επιδοτούν και χρηματοδοτούν τις ντόπιες και ξένες, off shore και on shore εταιρείες των οικονομικά ισχυρών. Ποιος θα μπορούσε μέσα σε αυτή την οικονομική κρίση να μιλήσει σε έναν άνεργο, σε έναν εργάτη, σε έναν απολυμένο υπάλληλο, σε έναν φτωχό μετανάστη, σε έναν πνιγμένο στους φόρους αυτοαπασχολούμενο Έλληνα για αισθητική, για ομορφιά, για χωροταξία, για ποιότητα ζωής;

Είχα απογοητευτεί. Ήθελα να έχω λεφτά να αγοράσω όλα τα τοπία ιδιαίτερης ομορφιάς που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο για να τα σώσω από την ανάπτυξη της τυφλής κερδοσκοπίας. Ήθελα να μεταναστεύσω σε κάποια χώρα του Βορρά με κοινωνική υποδομή, με δημόσια υγεία και παιδεία, με σεβασμό στην παράδοση και το περιβάλλον, με σεβασμό στην αισθητική του τοπίου, μια χώρα με χωροταξική οργάνωση και ποιότητα ζωής. Ήθελα να παραγγείλω χιλιάδες digital γυαλιά εντοπισμού της ασχήμιας να τα μοιράσω δωρεάν σε βουλευτές, σε δημάρχους, σε μηχανικούς, σε δικαστές, σε φοιτητές, στον κόσμο όλο. Ήθελα να ξεχάσω την Ελλάδα που με πληγώνει που με κάνει να ντρέπομαι μπροστά στους ξένους.

Άρχισα να ταξιδεύω σε μακρινά ελληνικά βουνά που η ανάπτυξη της προχειρότητας δεν είχε πλησιάσει.. Ξεκίνησα μια μέρα για τον Γράμμο με ενδιάμεσο σταθμό την όμορφη Καστοριά. Δεν ακολούθησα τον σύντομο επαρχιακό δρόμο από Τρίκαλα- Καλαμπάκα γιατί δεν άντεχα να βλέπω, διάσπαρτα στα χωράφια τριώροφα κτίρια ανάμεσα στα μπαμπάκια, προκάτ εκκλησάκια ορθόδοξης πίστης, κάθε είδους εμπορικά καταστήματα σε απόσταση αναπνοής από τις ρόδες του αυτοκινήτου μου και ένα σωρό άλλα μνημεία ανοργανωσιάς και κακογουστιάς της εκτός σχεδίου δόμησης των νεοελλήνων μηχανικών.

Διάλεξα τον μακρύ δρόμο της οδικής απομόνωσης την εθνικής και Εγνατίας οδού. Σε λίγο αφού πέρασα την Λαμία τα γυαλιά μου ξαφνικά άρχισαν να τραγουδάνε ευτυχισμένα. Κοίταξα γύρω μου να δω τι συμβαίνει και δεν υπήρχε ίχνος ασχήμιας. Υπήρχαν μόνο υπέροχες συστάδες από δένδρα, πικροδάφνες, κυπαρίσσια και άλλα φυτά που κάποιοι με μαεστρία είχαν φυτέψει κατά μήκος της εθνικής οδού. Τα φυτά είχαν μεγαλώσει και έκρυβαν τα πάντα γύρω από τον αυτοκινητόδρομο. Στο βάθος πρόβαλαν αγέρωχα τα ελληνικά βουνά. Στο δρόμο δεν είχε κίνηση , ήμουνα σχεδόν μόνος. Τα δένδρα με χαιρετάγανε σαν παλιοί φίλοι. Η εθνική οδός έχει γίνει στο μεγαλύτερο τμήμα της μια προστατευμένη λουρίδα φυτεμένης ομορφιάς.

Μια ιδέα αστραπή πέρασε αυτόματα από το μυαλό μου, γιατί να μην κρύψουμε την δομημένη ασχήμια στην Ελλάδα όλη, σκέφθηκα. Όλα τα δένδρα της χώρας είναι με το μέρος μας, έχουμε ανεξάντλητες μάχιμες εφεδρείες. Όλοι μαζί ενωμένοι, πικροδάφνες, ευκάλυπτοι, μπουκαμβίλιες, ακακίες, σκίνοι, αιθεροβάμονες, οικολογικές οργανώσεις, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, μπορούν να επιτεθούν με επιτυχία στις δυνάμεις της παραγωγής ασχήμιας., στους διαχειριστές της διαφθοράς. Φίλους μαχητές της ομορφιάς και της αλήθειας έχουμε σε όλο το ευρωπαϊκό τόξο από την Ιρλανδία μέχρι την πλατεία Ταξίμ.

Άρχισα και υφαίνω επιτελικά σχέδια επίθεσης με κωδικό ονομασίας της επιχείρησης “κρύψτε την ασχήμια”. Τα προγράμματα αισθητικής ανάπλασης του ελληνικού τοπίου ήταν γρήγορα έτοιμα. Ο γίγας ευκάλυπτος θα περικύκλωνε τις προκλητικές τριώροφες βίλες των νεόπλουτων στις πλαγιές και κορυφογραμμές των λόφων, η βασίλισσα ελιά θα έπαιρνε σταθερές θέσεις στους κάμπους.. Τα δένδρα με πυκνό φύλλωμα τοποθετημένα σε κάναβο έξη μέτρων θα προστάτευαν από τον ήλιο τα αυτοκίνητα στα υπαίθρια πάρκινγκ. Τα φυτά ταχείας ανάπτυξης, τα αλμυρίκια, οι ακακίες, τα ομοιόμορφα θα πάρουν θέσεις άμεσης επέμβασης στις παραλίες, στις άνυδρες περιοχές και γύρω από τα αυθαίρετα. Τα σχίνα, οι συκιές, οι αθάνατοι μαζί τα κακτοειδή και τα φυλλοβόλα θα αποτελούσαν τις χρυσές εφεδρείες , τους ελεύθερους σκοπευτές και δημιουργούσαν μία δεύτερη ζώνη προστασίας από την ασχήμια.

Ο αριθμός των δένδρων που θα έπαιρναν μέρος στις επιχειρήσεις θα καθοριζόταν σύμφωνα με τον “συντελεστή ασχήμιας “ του κτιρίου και την θέση του στο χώρο. Η τοποθέτηση των δένδρων θα γινόταν σε συνεννόηση και αποδοχή του ιδιοκτήτη με δέλεαρ επιδοτήσεις φύτευσης από την ΕΕ. Θα υπήρχαν φορολογικά κίνητρα, όπως μειώσεις στα πρόστιμα αυθαιρέτων, κατάργηση της υπεραξίας των ακινήτων για όλες τις περιπτώσεις κτιρίων που εντάσσονται σε προγράμματα αισθητικής ανάπλασης του τοπίου.

Στις πόλεις θα κατασκευάσουμε ένα πλέγμα από ανοξείδωτα σύρματα πάνω από δρόμους και πεζόδρομους στο ύψος του πρώτου ορόφου των πολυκατοικιών και θα στείλουμε τις βουκαμβίλιες κομάντος και άλλες αναρριχώμενες ειδικές δυνάμεις να δημιουργήσουν υπέροχες φυτεμένες πέργολες που θα λειτουργούν σαν ένα αισθητικό και ηχητικό φίλτρο ανάμεσα στα μπαλκόνια των διαμερισμάτων και τον δρόμο.

Θα δημιουργήσουμε ένα μόνιμο, θεσμικά κατοχυρωμένο επίλεκτο σώμα, μια σύγχρονη μακεδονική φάλαγγα, από 3.000 νέους, άνεργους αρχιτέκτονες, μηχανικούς, ιστορικούς, εκπαιδευτικούς, και άλλους που με ελικόπτερα και δορυφορική υποστήριξη ,σε συνεργασία με τοπικές ομάδες βάσης θα αναλάβει την φύλαξη των συνόρων του ελληνικού πολιτισμού, την προστασία της παραδοσιακής μας κληρονομιάς και την προστασία της ελληνικής γης από τους τοπικούς λήσταρχους και τους αδίστακτους περιφερόμενους κερδοσκόπους. Η επίλεκτη αυτή μονάδα, ανεξάρτητη από τις ανά τετραετία ανακυκλούμενες κυβερνήσεις, θα έχει συνταγματική μονιμότητα, ειδική εκπαίδευση και θα ελέγχει περιβαλλοντικές μελέτες έργων που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε, χωροταξικές μελέτες και κάθε οικοδομική δραστηριότητα στους παραδοσιακούς οικισμούς, σε περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, σε περιοχές Νατούρα, στις ελληνικές ακτές και στα νησιά του Αιγαίου.

Θα ζητήσουμε από το Euro Group να αναλάβει την θεσμική και οικονομική στήριξη της πρωτόγνωρης αυτής πρωτοβουλίας που αφορά την δημιουργία μίας ομάδας ευρωπαϊκής Frontex για το περιβάλλον που θα επεμβαίνει άμεσα σε ευαίσθητες περιοχές που κινδυνεύουν. Αρκετά χρήματα επενδύσανε οι υπεύθυνοι της Ε.Ε σε δήθεν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης των Ελλήνων , αρκετούς τόνους χαρτονομίσματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων θάψανε μαζί με τα φρούτα στις παράνομες ελληνικές χωματερές χρηματοδοτώντας αντιπαραγωγικά έργα, ήρθε ή ώρα να προωθήσουν και ένα έργο ουσιαστικής ευρωπαϊκής ενοποίησης , ένα έργο προστασίας του πολιτισμού και της φύσης που σίγουρα θα αποδώσει στην ανάπτυξη του ελληνικού και ευρωπαϊκού τουρισμού πολύ περισσότερο από την πολυσυζητημένη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση .

Τέλος, όλοι μαζί εργαζόμενοι και διανοούμενοι, δένδρα και θάμνοι θα φωνάξουμε δυνατά σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν θέλουμε άλλη χρηματοδότηση της ανάπτυξης της προχειρότητας και διαφθοράς ότι δεν θέλουμε άλλα τοξικά ευρωπαϊκά χρήματα που μπαζώνουν ρέματα και καταστρέφουν το ελληνικό περιβάλλον, ότι δεν θέλουμε άλλα δανεικά που τα τρώνε οι επιτήδειοι με τις χρυσές καδένες στο λαιμό και τα πληρώνει ο σκληρά εργαζόμενος Έλληνας, ότι δεν θέλουμε άλλες διαμορφώσεις με πλακάκια που ξηλώνονται μέσα σε δύο χρόνια..

Θέλουμε οι φόροι που πληρώνουμε να βελτιώνουν την ποιότητα την ζωής μας, να δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας, να προστατεύουν το περιβάλλον .Θέλουμε νάμαστε πολίτες και όχι idiotες, ζωντανές ψυχές και όχι άψυχοι αριθμοί, εργαζόμενοι δημιουργοί και όχι παράπλευρες απώλειες στον αγώνα δρόμου κάποιων για το κέρδος και την εξουσία. Θέλουμε να έχουμε πατρίδα και όχι οικόπεδα προς πώληση. Θέλουμε βοήθεια να ξεχωρίσουμε την αγροτική από την οικιστική γή, τις ντομάτες από τα φωτοβολταϊκά, να οργανώσουμε χωροταξικά με κοινωνικά και επιστημονικά κριτήρια τον ελληνικό χώρο και σταματήσουμε το άναρχο ξεπούλημα της ελληνικής γης. Θέλουμε με απλά λόγια να μας βοηθήσουν , να αποκτήσουμε την κοινωνική οργάνωση , την δημόσια υγεία και παιδεία, τον σεβασμό στο περιβάλλον,την ποιότητα ζωής που έχουν στις δικές τους βόρειες χώρες.

Θέλουμε όπως κάποτε μας βοήθησαν να απαλλαγούμε από την δικτατορία, να μας βοηθήσουν σήμερα να εκσυγχρονίσουμε την άρρωστη δημοκρατία μας. Αν για κάποιους λόγους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να βοηθήσουν, αν δεν μας βλέπουν σαν γείτονες και μελλοντικούς συνεργάτες αλλά σαν χρεοκοπημένα ομόλογα της δανεικής παγκοσμιοποιημένης οικονομίας ή σαν χώρα ανυπεράσπιστη και χρεοκοπημένη, ώριμη για εξαγορά ας φύγουν. Ντόπιους μεσίτες, εκμεταλλευτές και πωλητές της ελληνικής γης έχουμε πολλούς δεν χρειαζόμαστε κι άλλους ξένους.

Έφθασα στο πανέμορφο Γράμμο, οι κορυφές της οροσειράς της Πίνδου ήταν χιονισμένες, τα γυαλιά μου συνέχιζαν να τραγουδάνε αλλά δεν τα πρόσεχα πια. Έψαχνα στον ορίζοντα της φαντασίας μου ένα πρωτογενές πλεόνασμα ομορφιάς για την ελληνική γη. Άκουγα από μακρυά μια φωνή και μια κραυγή αυτογνωσίας, αυτοκριτικής και ελπίδας να μεταφέρεται από δένδρο σε δένδρο από κομπιούτερ σε κομπιούτερ και να ακούγεται στην Ελλάδα όλη, ξεσηκωθείτε, “κρύψτε την ασχήμια”. Τα δένδρα του Γράμμου όρθια , υπερήφανα, χαιρέταγαν στο πέρασμά της, δεν είχαν υποκλιθεί ποτέ.